ریسک‌های صرافی‌ خارجی برای ایرانیان چیست؟

جذابیت امکانات حرفه‌ای و نقدینگی بالای صرافی‌های خارجی، تریدرهای ایرانی را وسوسه می‌کند، اما سایه سنگین تحریم‌ها و کابوس بلوکه شدن ناگهانی سرمایه باعث شده تا ریسک‌های صرافی‌ خارجی به بالاترین حد خود برسد. امروزه روش‌های قدیمی دور زدن تحریم‌ها دیگر کارساز نیست و صرافی‌های ارز دیجیتال توانایی این را دارند که به سادگی هویت کاربران را شناسایی کنند. بنابراین در این مقاله، ضمن کالبدشکافی خطرات پنهان و آشکار، امن‌ترین راهکارهای جایگزین را برای حفظ دارایی‌هایتان بررسی می‌کنیم.

چرا تریدرهای ایرانی همچنان اصرار به استفاده از صرافی‌های خارجی دارند؟

با وجود تمام خطرات و هشدارهای امنیتی، هنوز هم بخش بزرگی از جامعه کریپتوی ایران، فعالیت در پلتفرم‌های بین‌المللی را به نمونه‌های داخلی ترجیح می‌دهند. این انتخاب اغلب از روی ناآگاهی نیست، بلکه ناشی از نیازهای حرفه‌ای و محدودیت‌های پلتفرم‌های داخلی است که پاسخگوی نیازهای معامله‌گران نیستند. در ادامه سه دلیل اصلی این وابستگی را بررسی می‌کنیم.

حجم معاملات بالا و نقدشوندگی

یکی از مهم‌ترین فاکتورها برای یک تریدر، نقدشوندگی یا لیکوییدیتی بازار است. در صرافی‌های بزرگ خارجی، به دلیل حضور میلیون‌ها کاربر از سراسر جهان، حجم معاملات روزانه بسیار بالاست. این ویژگی باعث می‌شود که سفارش‌های خرید و فروش در کسری از ثانیه و دقیقا در قیمت مدنظر کاربر انجام شوند. در مقابل، در بازارهای کم‌عمق، فاصله قیمت خرید و فروش زیاد است و تریدرها ممکن است هنگام ورود یا خروج از معاملات سنگین، دچار ضرر ناشی از لغزش قیمت شوند.

تنوع ابزارهای معاملاتی

بسیاری از معامله‌گران حرفه‌ای تنها به خرید و نگهداری (هولد کردن) اکتفا نمی‌کنند و به دنبال کسب سود از بازارهای دوطرفه هستند. صرافی‌های خارجی ابزارهای پیشرفته‌ای مانند معاملات فیوچرز (Futures)، مارجین (Margin) و توکن‌های اهرمی (Leverage Tonkens) را با اهرم‌های متنوع در اختیار کاربران قرار می‌دهند. این قابلیت‌ها به تریدر اجازه می‌دهد هم از صعود بازار و هم از ریزش قیمت‌ها سود کسب کند.

همچنین امکاناتی نظیر ربات‌های معاملاتی، استیکینگ، دریافت توکن‌های ایردراپ و … از دیگر کانال‌‌های درآمدی در صرافی‌های خارجی به حساب می‌آیند. امکاناتی که در پلتفرم‌های داخلی معمولاً وجود ندارد یا با محدودیت‌های شدید همراه است.

تعداد بالای کوین‌ها و توکن‌های لیست شده

فرصت‌های طلایی اغلب در پروژه‌های جدید و ناشناخته نهفته‌اند. صرافی‌های خارجی معمولاً در لیست کردن پروژه‌های جدید و ترندهای بازار بسیار سریع عمل می‌کنند. تریدرهایی که به دنبال شکار فرصت‌های اولیه هستند، نیاز دارند به بازاری دسترسی داشته باشند که صدها و گاهی هزاران جفت‌ارز معاملاتی را پشتیبانی کند. این تنوع گسترده به کاربران اجازه می‌دهد سبد سرمایه‌گذاری خود را دقیقاً مطابق با تحلیل‌هایشان بچینند، بدون اینکه محدود به چند ارز دیجیتال مشهور باشند.

اصلی‌ترین ریسک‌های صرافی‌های خارجی برای کاربران ایرانی

فعالیت در بازارهای مالی به خودی خود خطرآفرین است، اما خطر اصلی از دست رفتن سرمایه به دلیل قوانین بین‌المللی است. در واقع، ریسک‌های صرافی‌ خارجی برای ما ایرانی‌ها بسیار فراتر از نوسانات عادی بازار است. در ادامه چهار تهدید حیاتی را بررسی می‌کنیم.

سایه سنگین تحریم‌های بین‌المللی

بسیاری از صرافی‌های بزرگ دنیا، حتی اگر مقر اصلی آن‌ها در آمریکا نباشد، برای حفظ روابط بانکی و دسترسی به بازارهای جهانی مجبور به تبعیت از قوانین دفتر کنترل دارایی‌های خارجی آمریکا (OFAC) هستند. طبق این قوانین، ارائه خدمات مالی به شهروندان کشورهای تحت تحریم (از جمله ایران) ممنوع است. صرافی‌ها برای جلوگیری از جریمه‌های سنگین و قطع دسترسی‌شان به سیستم‌های مالی بین‌المللی، به محض شناسایی کاربران ایرانی، اقدام به مسدودسازی حساب آن‌ها می‌کنند.

این تحریم‌ها تنها محدود به شرکت‌های آمریکایی نیست و فشار رگولاتوری جهانی باعث شده تا تقریباً تمام صرافی‌های معتبر (Tier 1) سیاست‌های سخت‌گیرانه‌ای علیه ایران اتخاذ کنند.

اجباری شدن احراز هویت و شناسایی کاربران

دوران طلایی ترید بدون احراز هویت به پایان رسیده است. تا چند سال پیش، بسیاری از صرافی‌ها اجازه می‌دادند تا سقف مشخصی (مثلاً ۲ بیت‌ کوین در روز) بدون نیاز به ارسال مدارک هویتی برداشت انجام شود. اما اکنون، تحت فشار نهادهای نظارتی برای مبارزه با پولشویی، اکثر صرافی‌های بزرگ مثل بایننس، کوکوین و بای‌بیت، احراز هویت را برای تمام کاربران اجباری کرده‌اند. این یعنی شما برای فعالیت، باید پاسپورت یا کارت شناسایی معتبر ارائه دهید؛ مدرکی که اگر متعلق به ایران باشد، بلافاصله منجر به بسته شدن حساب می‌شود.

خطر مسدود شدن ناگهانی حساب و بلوکه شدن دارایی‌ها

هر ایرانی که در صرافی خارجی فعالیت می‌کند، کابوسش مواجه شدن با پیام "Withdrawal Suspended" (تعلیق برداشت) است. صرافی‌ها حق دارند هر زمان که به فعالیت کاربری مشکوک شوند، حساب او را بدون اطلاع قبلی مسدود کنند. برای یک کاربر ایرانی، این اتفاق معمولاً پس از ورود با آی‌پی ایران رخ می‌دهد. در این شرایط، دارایی‌های شما کاملاً قفل می‌شود و پشتیبانی صرافی برای آزادسازی آن، درخواست مدارک هویتی می‌کند. از آنجا که کاربر ایرانی نمی‌تواند مدارک مجاز ارائه دهد، دارایی‌ها عملاً مصادره شده و دسترسی به آن‌ها غیرممکن می‌شود.

ریسک‌های استفاده از هویت جعلی و مدارک فیک

برخی کاربران برای دور زدن تحریم‌ها و فرار از ریسک‌های صرافی‌ خارجی، اقدام به خرید حساب‌های وریفای شده با مدارک جعلی می‌کنند. این روش شاید خطرناک‌ترین راهکار ممکن باشد. سیستم‌های امنیتی جدید صرافی‌ها مجهز به هوش مصنوعی هستند و می‌توانند الگوهای رفتاری یا مدارک فتوشاپ شده را شناسایی کنند.

علاوه بر این، صرافی‌ها ممکن است در هر زمانی (مثلاً هنگام برداشت سودهای کلان) درخواست احراز هویت ثانویه یا تشخیص چهره زنده کنند. در این صورت، چون شما صاحب واقعی مدارک نیستید، قادر به اثبات هویت نخواهید بود و تمام سرمایه موجود در حساب برای همیشه از دست خواهد رفت.

راهکارهای شناسایی کاربران توسط صرافی‌ها

بسیاری از کاربران تصور می‌کنند تنها با روشن کردن یک VPN ساده می‌توانند هویت خود را مخفی کنند. اما واقعیت این است که تیم‌های امنیتی و تطبیق مقررات صرافی‌ها از ابزارهای بسیار پیشرفته‌تری برای ردیابی کاربران استفاده می‌کنند. در ادامه، سه روش اصلی که می‌تواند منجر به لو رفتن هویت واقعی شما شود را بررسی می‌کنیم.

شناسایی از طریق آی‌پی و خطرات VPN

اولین و ساده‌ترین روش شناسایی، بررسی آدرس آی‌پی کاربران است. هرچند ابزارهایی مانند VPN یا VPS سعی در تغییر این آدرس دارند، اما خطرات جدی در کمین است:

• قطع ناگهانی VPN: اگر قابلیت Kill Switch فعال نباشد، با یک لحظه قطع شدن اتصال، آی‌پی واقعی ایران شما (حتی برای چند ثانیه) برای سرورهای صرافی ارسال شده و حساب بلافاصله نشانه‌دار می‌شود.
• نشت DNS و WebRTC: گاهی اوقات با وجود تغییر آی‌پی، مرورگر شما اطلاعات واقعی موقعیت مکانی را از طریق نشت DNS یا ویژگی‌های WebRTC لو می‌دهد.
• آی‌پی‌های دیتاسنتری: صرافی‌ها لیست آی‌پی‌های متعلق به دیتاسنترهای معروف (که VPNها از آن استفاده می‌کنند) را دارند و ورود با این آی‌پی‌ها به خودی خود حساسیت‌برانگیز خواهد بود.

هوش مصنوعی و تحلیل رفتار معاملاتی کاربران

صرافی‌های بزرگ از الگوریتم‌های هوش مصنوعی برای تحلیل رفتار استفاده می‌کنند. این سیستم‌ها به دنبال الگوهای غیرعادی نیستند، بلکه به دنبال الگوهای کاربر ایرانی می‌گردند:

• ساعات فعالیت: اگر اکثر ورودها و معاملات شما با ساعات بیداری و کاری ایران تطابق داشته باشد.
• تنظیمات دستگاه: اطلاعاتی که مرورگر ارسال می‌کند (Device Fingerprint) شامل منطقه زمانی سیستم (Time Zone)، زبان کیبورد و نوع سیستم‌عامل می‌تواند موقعیت واقعی شما را افشا کند.
• تحلیل بلاک چین: اگر شما مستقیماً از یک صرافی داخلی به صرافی خارجی واریز انجام دهید، ابزارهای ردیابی بلاک چین مبدأ تراکنش را شناسایی کرده و ریسک مسدودی حساب مقصد را دوچندان می‌کنند.

عدم امکان پیگیری حقوقی در صورت کلاهبرداری یا ورشکستگی صرافی

این مورد شاید مستقیماً یک روش شناسایی نباشد، اما نتیجه قهری پنهان‌کاری است. وقتی شما با هویت جعلی یا مخفی در یک صرافی فعالیت می‌کنید، در صورت بروز مشکلاتی مثل هک شدن صرافی، ورشکستگی (مانند ماجرای FTX) یا کلاهبرداری مدیران آن، هیچ راهی برای شکایت ندارید.
برای ثبت شکایت حقوقی، شما باید هویت واقعی خود را فاش کنید. از آنجا که به عنوان یک شهروند ایرانی اساساً اجازه فعالیت در آن پلتفرم را نداشته‌اید، عملاً دست شما از هرگونه پیگیری قانونی کوتاه می‌ماند و سرمایه شما در خلأ قانونی ناپدید می‌شود.

بررسی تجربه کاربران ایرانی با صرافی‌های بزرگ

در سال‌های اخیر، موج مهاجرت تریدرهای ایرانی از یک صرافی به صرافی دیگر، داستانی تکراری و تلخ بوده است. بررسی مسیر طی شده توسط کاربران در صرافی‌های بزرگ، درس‌های مهمی برای انتخاب‌های امروز ما دارد.

داستان بایننس و شروع محدودیت‌های جدی

تا قبل از سال ۲۰۲۱، صرافی بایننس (Binance) بهشت تریدرهای ایرانی بود؛ عدم نیاز به احراز هویت (تا سقف ۲ بیت‌ کوین)، تنوع بی‌نظیر ارزها و حجم معاملات بالا باعث شده بود اکثر ایرانیان در این صرافی فعالیت کنند. اما فشار رگولاتورهای جهانی و قوانین سخت‌گیرانه ضدپولشویی، بایننس را مجبور کرد تا احراز هویت را برای تمام کاربران اجباری کند. این تصمیم باعث شد هزاران کاربر مجبور شوند با عجله دارایی‌های خود را خارج کنند یا برای همیشه با حساب‌های مسدود شده مواجه شوند.

موج دوم تحریم‌ها: از کوکوین تا بینگ‌‌ایکس

پس از بایننس، صرافی کوکوین (Kucoin) به عنوان پناهگاه بعدی انتخاب شد. این صرافی ابتدا با سیاست‌های آسان‌گیرانه خود، کاربران زیادی جذب کرد، اما سرنوشت مشابهی در انتظار بود. در تابستان ۱۴۰۲، کوکوین نیز تحت فشار نهادهای نظارتی، احراز هویت اجباری (Mandatory KYC) را اعلام کرد و عملاً درهای خود را به روی کاربران ایرانی بست. صرافی بای‌بیت (Bybit) نیز پیش از آن، با شناسایی آی‌پی‌های ایران و حتی مسدودسازی دسترسی کاربران با مدارک جعلی، نشان داد که جای امنی برای ایرانیان نیست.

کمی بعد، نوبت به صرافی‌های مکسی (MEXC) و بینگ‌‌ایکس (BingX) رسید که به دلیل پشتیبانی از زبان فارسی و عدم حساسیت ظاهری، محبوبیت زیادی کسب کرده بودند. اما گزارش‌های متعدد کاربران ایرانی از مسدود شدن حساب‌ها در مکسی بدون دلیل مشخص و اطلاعیه‌های پایان خدمات‌دهی به ایرانیان در بینگ‌‌ایکس، زنگ خطر را به صدا درآورد. این اتفاقات نشان داد که حتی صرافی‌هایی که ادعای دوستی با کاربران ایرانی دارند، در بزنگاه‌های حساس و تحت فشار قانونی، منافع خود را به امنیت کاربران ترجیح می‌دهند.

وضعیت فعلی صرافی‌های جایگزین

در حال حاضر، با بسته شدن درهای صرافی‌های اصلی، نگاه‌ها به سمت پلتفرم‌های کوچکتر مانند توبیت (Toobit) و صرافی ال‌بانک (LBank) چرخیده است. این صرافی‌ها هنوز سخت‌گیری‌های شدید احراز هویت را اعمال نمی‌کنند و برخی حتی با آی‌پی ایران هم مشکلی ندارند. اما باید توجه داشت که حجم معاملات و عمق بازار در این صرافی‌ها بسیار کمتر از بایننس یا کوکوین است.

همچنین، اعتبار و امنیت این صرافی‌های نوظهور هنوز به طور کامل در گذر زمان سنجیده نشده است. استفاده از این پلتفرم‌ها شاید موقتاً راهگشا باشد، اما نباید فراموش کرد که آن‌ها نیز تابع قوانین بین‌المللی هستند و ممکن است در آینده نزدیک، مسیری مشابه پیشینیان خود را طی کنند. بنابراین، انتقال حجم سنگین سرمایه به این صرافی‌ها و نگهداری بلندمدت دارایی در آن‌ها، همچنان با ریسک‌های قابل توجهی همراه است.

راهکارهای جایگزین و روش‌های کاهش ریسک

اکنون که ابعاد مختلف ریسک‌های صرافی‌ خارجی برای شما شفاف شد، سوال اصلی اینجاست: چگونه می‌توان در این بازار پرخطر ماند و فعالیت کرد؟ واقعیت این است که حذف کامل ریسک ممکن نیست، اما با تغییر استراتژی و استفاده از ابزارهای درست، می‌توان امنیت سرمایه را تا حد بسیار زیادی تضمین کرد.

کوچ به صرافی‌های غیرمتمرکز

بهترین و منطقی‌ترین جایگزین برای صرافی‌های متمرکز، صرافی‌های غیرمتمرکز یا DEXها هستند. در پلتفرم‌هایی مانند یونی‌سواپ (Uniswap) یا پنکیک‌سواپ (PancakeSwap)، هیچ نهاد واسطه‌ای وجود ندارد و شما تنها با اتصال کیف پول خود (مثل تراست ولت یا متامسک) معامله می‌کنید.

اگر هم به معاملات اهرم‌دار نیاز دارید، صرافی‌های غیرمتمرکز نسل جدید مانند dYdX، GMX یا HyperLiquid امکاناتی مشابه صرافی‌های متمرکز نظیر اهرم و اردر بوک (Orderbook) را بدون نیاز به احراز هویت ارائه می‌دهند. تنها چالش این بخش، کارمزد شبکه و پیچیدگی نسبی کار با آن‌هاست.

استفاده از صرافی‌های معتبر داخلی

صرافی‌های ارز دیجیتال داخلی در سال‌های اخیر رشد قابل توجهی داشته‌اند و توانسته‌اند اعتماد بخش بزرگی از کاربران ایرانی را جلب کنند. اصلی‌ترین مزیت این پلتفرم‌ها، امکان واریز و برداشت آنی ریالی است که چالش بزرگ تبدیل دارایی را برای کاربران ایرانی حل کرده است.

شما می‌توانید بدون نگرانی از مسدودی حساب بانکی یا درگیر شدن با واسطه‌ها، مستقیماً از طریق کارت بانکی خود خرید و فروش انجام دهید. علاوه بر این، وجود دفتر فیزیکی و امکان پیگیری حقوقی و قضایی در صورت بروز مشکل، امنیتی نسبی به کاربران می‌دهد که در صرافی‌های خارجی وجود ندارد.

از نظر امکانات معاملاتی نیز، صرافی‌های برتر داخلی با ارائه بازارهای معاملاتی متنوع (مانند بازار تومانی و تتری)، ابزارهای تحلیل تکنیکال و حتی قابلیت‌هایی مثل سفارش‌گذاری پیشرفته (Stop-Limit و OCO)، سعی در پر کردن جای خالی صرافی‌های خارجی داشته‌اند. پشتیبانی ۲۴ ساعته فارسی و رفع سریع مشکلات کاربران، یکی دیگر از نقاط قوت این صرافی‌هاست که در زمان‌های حساس نوسانات بازار، بسیار کارآمد است.

کیف پول‌های سخت‌افزاری

شعار معروف "Not your keys, not your coins" (اگر کلید خصوصی ندارید، کوینی هم ندارید) را جدی بگیرید. یکی از بهترین راه‌ها برای در امان ماندن از ریسک‌های صرافی‌ خارجی، استفاده از کیف پول‌های سخت‌افزاری مانند لجر یا ترزور است. امن‌ترین روش، استفاده از کیف پول‌های سخت‌افزاری مانند لجر (Ledger)، ترزور (Trezor) یا سیف‌پل (SafePal) است. این دستگاه‌ها کلید خصوصی شما را به صورت آفلاین نگه می‌دارند و عملاً هک کردن یا بلوکه کردن دارایی شما را غیرممکن می‌کنند.

عدم نگهداری طولانی‌مدت دارایی در صرافی

اگر مجبور به استفاده از یک صرافی خارجی متمرکز برای ترید روزانه هستید، باید با صرافی مانند یک سرویس واسطه رفتار کنید: سریع وارد شوید، کارتان را انجام دهید و خارج شوید.
هرگز سودهای خود را در صرافی انباشته نکنید. در پایان هر روز یا هر هفته معاملاتی، اصل سرمایه و سود خود را به کیف پول شخصی انتقال دهید. با این کار، اگر صرافی ناگهان حساب شما را مسدود کند، تنها بخش کوچکی از سرمایه شما در خطر خواهد بود.

استفاده همزمان از چند پلتفرم برای کاهش ریسک

ضرب‌المثل "همه تخم‌مرغ‌ها را در یک سبد نگذارید" در اینجا حیاتی است. سرمایه خود را تقسیم کنید؛ بخشی که هولد کرده‌اید را در کیف پول سخت‌افزاری نگه دارید و سرمایه ترید خود را بین ۲ یا ۳ صرافی مختلف (مثلاً یک صرافی داخلی، یک صرافی خارجی و یک DEX) پخش کنید.
با این استراتژی، حتی اگر یکی از پلتفرم‌ها دچار مشکل شود یا حساب شما را ببندد، شما تنها بخشی از کل سرمایه در گردش خود را از دست می‌دهید و نه همه چیز را.

آیا بروکرهای فارکس می‌توانند جایگزین مناسبی برای صرافی‌های خارجی باشند؟

با سخت‌تر شدن شرایط فعالیت در صرافی‌های کریپتویی، بسیاری از معامله‌گران به سمت بروکرهای فارکس متمایل شده‌اند که امکان معامله روی جفت‌ارزهای دیجیتال را نیز فراهم کرده‌اند. اما آیا این کوچ اجباری، انتخاب هوشمندانه‌ای است؟ پاسخ به این سوال نیازمند بررسی دقیق ساختار متفاوت این دو بازار است.

مزایای بروکرها: پلتفرم‌های باسابقه و ترید همزمان چندین بازار

یکی از جذابیت‌های اصلی بروکرها برای تریدرهای کهنه‌کار، دسترسی به پلتفرم‌های معاملاتی قدرتمند و پایدار مانند متاتریدر (MetaTrader 4/5) و سی‌تریدر (cTrader) است. برخلاف اپلیکیشن‌های صرافی‌ها که گاهی در نوسانات شدید بازار دچار اختلال یا Lag می‌شوند، این پلتفرم‌ها پایداری بالایی دارند و امکان استفاده از ربات‌های معامله‌گر (Expert Advisors) و اندیکاتورهای شخصی‌سازی‌شده را به راحتی فراهم می‌کنند.

مزیت مهم دیگر، تجمیع بازارهای مالی در یک حساب است. شما در یک بروکر می‌توانید همزمان روی جفت‌ارزهای فارکس، انس جهانی طلا، شاخص‌های بورسی (مثل داوجونز) و ارزهای دیجیتال ترید کنید. این ویژگی به تریدر اجازه می‌دهد تا سبد سرمایه خود را در لحظه مدیریت کند و نیازی به جابجایی مداوم پول بین صرافی کریپتو و بروکر فارکس نداشته باشد.

همچنین، فرآیند واریز و برداشت در بسیاری از این بروکرها از طریق نماینده‌های فارسی‌زبان (IB) یا مستقیم با تتر انجام می‌شود که کار را برای ایرانیان بسیار ساده کرده است.

معایب ترید کریپتو در فارکس: اسپرد بالا و عدم مالکیت واقعی رمزارز

اما ترید کریپتو در فارکس، تفاوت بنیادینی با صرافی‌ها دارد. در بروکر، شما در واقع روی قراردادهای مابه‌التفاوت (CFD) معامله می‌کنید، نه خود ارز دیجیتال. این یعنی شما مالک واقعی بیت‌ کوین یا اتریوم نیستید و نمی‌توانید آن‌ها را به کیف پول شخصی خود منتقل کنید.
مشکل دیگر، هزینه‌های معاملاتی است. اسپرد معاملات کریپتو در فارکس معمولاً بسیار بالاتر از صرافی‌هاست و برای استراتژی‌های اسکلپ یا نوسان‌گیری کوتاه مدت اصلاً به‌صرفه نیست. همچنین محدودیت در ساعت معاملاتی (تعطیلی بازار در روزهای شنبه و یکشنبه) در برخی بروکرها، یکی دیگر از نقاط ضعف جدی برای بازاری است که ۲۴ ساعته و ۷ روز هفته فعال است.

در نهایت، اگر تریدری هستید که صرفاً به دنبال کسب سود از نوسانات قیمت بدون دغدغه نگهداری امن دارایی است، بروکرهای فارکس می‌توانند گزینه‌ای قابل بررسی باشند. اما برای سرمایه‌گذاران و کسانی که می‌خواهند مالک واقعی دارایی خود باشند، این مسیر مناسب نیست.

چک‌لیست امنیتی قبل از ورود به هر صرافی خارجی

قبل از آنکه حتی یک دلار وارد یک صرافی خارجی کنید، باید حتما همه جوانب آن را بررسی کنید. بسیاری از کاربران تنها با دیدن تبلیغات یک اینفلوئنسر یا شنیدن نام یک صرافی جدید، بدون هیچ بررسی وارد آن می‌شوند و سرمایه خود را به خطر می‌اندازند. این چک‌لیست ۳ مرحله‌ای به شما کمک می‌کند تا قبل از وقوع فاجعه، از امنیت خود مطمئن شوید.

۱. بررسی قوانین کشورها و محدودیت‌های جغرافیایی (Terms of Service)

اولین و مهم‌ترین قدم، خواندن بخش «کشورهای ممنوعه» (Prohibited Countries) در صفحه قوانین و مقررات (Terms of Use) سایت صرافی است.

• جستجوی کلمه "Iran": با استفاده از کلیدهای Ctrl+F در صفحه قوانین، نام ایران را جستجو کنید. اگر نام ایران در لیست تحریم باشد، فعالیت شما در آن صرافی غیرقانونی است و هر لحظه امکان مسدود شدن حساب وجود دارد.
• بررسی حساسیت روی آی‌پی: برخی صرافی‌ها حتی با تغییر آی‌پی هم به کاربران ایرانی مشکوک می‌شوند. در فروم‌ها و گروه‌های تلگرامی معتبر، تجربه کاربران دیگر را در مورد حساسیت صرافی به VPN بررسی کنید.

۲. بررسی سابقه برخورد با ایرانیان

هیچ چیز جای تجربه واقعی کاربران را نمی‌گیرد. قبل از ثبت‌نام، نام صرافی را به همراه کلمات کلیدی مثل "مسدود شدن"، "بلاک شدن" یا "ایرانی" در توییتر (X) و دیگر شبکه‌های اجتماعی جستجو کنید.

• آیا گزارش‌های جدیدی از بستن حساب ایرانیان وجود دارد؟
• آیا صرافی در گذشته به کاربران ایرانی مهلت برداشت داده یا ناگهانی حساب‌ها را بسته است؟
• پاسخ پشتیبانی صرافی به تیکت‌های کاربران ایرانی چگونه بوده است؟

۳. تست ابزارهای تغییر آی‌پی

حتی امن‌ترین صرافی هم اگر آی‌پی واقعی شما لو برود، به شما رحم نخواهد کرد. قبل از لاگین کردن:

• از سایت‌هایی مثل ipleak.net یا dnsleaktest.com استفاده کنید تا مطمئن شوید که آی‌پی و DNS شما نشت نمی‌کند و موقعیت واقعی ایران را نشان نمی‌دهد.
• اگر از VPS استفاده می‌کنید، حتماً سرعت و پایداری آن را تست کنید. قطع شدن وسط معامله یعنی لو رفتن هویت واقعی شما.
• قابلیت Kill Switch را در نرم‌افزار VPN خود فعال کنید تا در صورت قطع شدن اینترنت، کل دسترسی قطع شود و آی‌پی اصلی لو نرود.

جمع‌بندی: آیا پذیرش ریسک‌های صرافی‌ خارجی به سودش می‌ارزد؟

در دنیای ارزهای دیجیتال، حفظ اصل سرمایه مقدم بر کسب سود است و با توجه به هوشمندتر شدن سیستم‌های ردیابی و ریسک بالای مسدودی حساب‌ها، دوران فعالیت بی‌دغدغه در صرافی‌های متمرکز خارجی برای کاربران ایرانی تقریباً به پایان رسیده است.

برای سرمایه‌گذاران بلندمدت و مبتدیان، استفاده از صرافی‌های معتبر داخلی جهت واریز ریال، خرید و انتقال فوری ارز دیجیتال به کیف پول‌های سخت‌افزاری یا شخصی تنها گزینه امن محسوب می‌شود، اما تریدرهای حرفه‌ای که به ابزارهای فیوچرز و نقدینگی بالا نیاز حیاتی دارند، باید با پذیرش ریسک، به سراغ صرافی‌های غیرمتمرکز (DEX)، بروکرهای فارکس یا پلتفرم‌های خارجی کمتر سخت‌گیر بروند و استراتژی خروج روزانه سود و سرمایه را به عنوان یک قانون تخلف‌ناپذیر اجرا کنند، چراکه تجربه ثابت کرده است در بزنگاه‌های قانونی، هیچ صرافی خارجی منافع کاربران تحریم‌شده را به بقای خود ترجیح نخواهد داد.